Licht en Landschap

Fotografie workshops en cursussen

menu

Stuur e-mail mail_outline 4 december 2016 - Een heerlijk ochtendje. 

4 december 2016 - Een heerlijk ochtendje. Zaterdagmiddag 3 december.. druk druk druk met de laatste voorbereidingen voor het Sinterklaasfeest dat 's avonds gevierd gaat worden.
De laatste online bestellingen worden gelukkig nog net op tijd bezorgd en ik sluit me even op in mijn kantoor om te voorkomen dat de rest van mijn gezin ziet wat ik aan het inpakken ben. Sinterklaasstress!

Maar alles lijkt goed te komen. Wij vertrekken aan het begin van de avond richting Stadskanaal om daar met de rest van mijn familie alles weer uit te gaan pakken.
Halverwege de avond bliept mijn telefoon. Herman meldt zich met de mededeling dat hij morgenochtend het plan heeft om het Wad bij Paesens Moddergat op te gaan. Of ik mee wil. Ja natuurlijk wil ik dat! Maar het zou vanavond wel eens laat kunnen worden en om dan de volgende dag voor dag en dauw alweer te vertrekken... dat wil wel eens gefronste wenkbrauwen opleveren zo her en der. Maar goed, eerst Herman maar geantwoord dat ik graag mee ga. Ik krijg de bevestiging en als tijd spreken we 07.15 uur op de parkeerplaats bij de dijk in Moddergat af. Dat betekent 06.15 uur vertrekken, dus opstaan om uiterlijk 05.45. OK dan. Nu Annemarie nog even informeren...
Gelukkig blijven de gefronste wenkbrauwen uit en krijg ik slechts de gebruikelijke opmerking 'jij bent gek!' te verwerken. Ze weet inmiddels dat als het om fotografie gaat, ik toch m'n gang wel ga.

Zo gezegd zo gedaan en om 07.10 uur zondagochtend zette ik de motor van mijn auto af op de afgesproken parkeerplaats. Het laatste stuk van de route had ik op de door de vorst wit uitgeslagen weg al autosporen gezien en vermoedde dus al dat Herman mij voor was en dat bleek te kloppen. Hij zat in zijn auto op mij te wachten.

Het was koud (2 onder nul) en potdicht van de mist, maar wij hadden er zin in! Laarzen aan en hop, de dijk over. Met lichte bepakking dat dan weer wel. De rugzakken met alles wat we niet nodig dachten te hebben bleven achter in de auto.

De modder in. Nu ben ik niet zo'n held op het Wad, maar op de een of andere manier bleven we maar gaan. Herman voorop, ik volgend. De paaltjes waar we langs liepen werden steeds kleiner en minder in aantal. Zo ver was ik nog nooit geweest.
Op den duur waren we 'er'. Maar waar dan? We stonden middenin een mistige wereld met niets. Bijna niets. Alleen verrotte palen en het geluid van duizenden ganzen om ons heen. Windstilte.
Prachtig!

Voorzichtig gingen we aan de slag en al gauw gingen we beide op in onze fotografie. Ieder voor zich maar wel zo dat we elkaar konden blijven zien en roepen (mocht dat nodig zijn).
Dit zijn de momenten waar ik het voor doe als fotograaf. Op zulke momenten weet ik, op het moment dat ik de ontspanknop indruk, dat dit de foto's zijn die blijven.

Zo had ik in 
één weekend zowel een heerlijk avondje als een heerlijk ochtendje.

De foto's van deze ochtend:
https://www.lichtenlandschap.nl/225356694/paesens-moddergat
https://www.lichtenlandschap.nl/225356695/vergane-zeewering-op-het-wad-bij-paesens-moddergat
https://www.lichtenlandschap.nl/225356696/het-wad-bij-paesens-moddergat

Stuur e-mail



* Invoer verplicht